Hoi allemaal,
Schreef ik de vorige keer dat het nog 18 nachtjes slapen was, nu zijn het er nog maar 4….
De spanning stijgt en het afscheid nemen is nu echt begonnen. Voor de laatste keer naar mijn vader, naar mijn oma, naar mijn neefjes, oom en tante, naar collega’s, voor de laatste keer samen met mijn moeder onze geliefde Engelse detectiveserie Foyle’s War kijken, voor de laatste keer in mijn autootje rijden, voor de laatste keer een dag op stap met vrienden, voor de laatste keer ….
De tranen springen in mijn ogen als ik dit zo schrijf… Zo is het echt afscheid nemen. Iets waar ik bar slecht in ben en het liefst helemaal niet doe.
Ik hoor ook van steeds meer vrienden dat ze er maar moeilijk mee om kunnen gaan. Ik laat ze in de steek, ik kies voor een ander leven zonder hen, ik heb mijn vrienden niet nodig…
Maar heel eerlijk, lieve vrienden, ik kies ervoor omdat ik weet dat ik in Oeganda heel gelukkig kan worden en omdat Woody daar in Nederland veel meer moeite mee zal hebben. Ik kies voor een leven in Oeganda omdat daar mijn passie ligt, mijn toekomst. Maar dat betekent niet dat ik afscheid nemen niet net zo moeilijk vind, dat ik makkelijk zonder mijn Nederlandse vrienden en familie kan!
Ik hoop daarom ook echt dat het contact en de echte vriendschappen gewoon blijven bestaan. Wel eens waar zullen we moeten zoeken naar de beste manier om contact te onderhouden. We zullen niet meer zomaar even op de thee of koffie kunnen komen, maar dat betekent niet dat de vriendschap voor mij minder belangrijk en minder waardevol is.
Ik ga weg uit Nederland, en dat wordt nu veel al als negatief gezien, maar eigenlijk is het voor mij een geweldige nieuwe fase in mijn leven. Ik ga eindelijk na 4 1/2 jaar samenwonen met de man van wie ik hou, ik ga werken in een organisatie die ik mee heb mogen opbouwen en waar ik al mijn passie, energie en creativiteit als verpleegkundige en idealist in kwijt kan, ik ga wonen in een land waar ik me vanaf de dag dat ik er voor de eerste keer kwam al meteen thuis heb gevoeld.
Eigenlijk moet dit een feestje zijn, niet iets verdrietigs. Ik verdwijn niet van de aardbodem, er zijn zoveel mogelijkheden om contact te onderhouden en ik kom echt nog wel eens op de koffie in Nederland maar bovenal, ik leef mijn droom!
Dus lieve vrienden, kennissen en andere geĂ¯nteresseerden. DONDERDAG (4juni) vanaf 20.00uur in DOK 19 in Breda vier ik een feestje.
En iedereen die zin en de mogelijkheid heeft om te komen zie ik graag. Om te toosten op de toekomst, het leven en vriendschap, en natuurlijk ook wel om nog even afscheid te kunnen nemen.
Mocht je echter geen feestje willen vieren of afscheid kunnen komen nemen, dan is er altijd de mogelijkheid tot contact in Uganda via:
email: rinty23@gmail.com
adres: Rinty en Woody
p.o. BOX 659, Jinja
Uganda
telefoon: 00256 71 8020909
(als je vanaf een vaste telefoon belt kan dat al voor 10ct per minuut, dan moet je wel eerst even het volgende nummer bellen: 0900 1230010. Volg de aanwijzingen en als het goed gaat krijg je mij aan de telefoon.. Tijdsverschil is maar +1uur, in de winter +2uur. SMSen kan ook gewoon)
En mocht je ooit de Ugandese thee willen proeven, dan zet ik deze graag voor je. Laat het wel even van te voren weten en dan haal ik je op van het vliegveld.
Tot donderdag, en anders, tot….
Veel liefs Rinty
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten